WLTP i RDE: nowe testy do certyfikowania zużycia paliwa, emisji CO₂ oraz zanieczyszczeń

Aby wprowadzić na rynek samochód osobowy, trzeba przeprowadzić szereg testów pojazdu, aby zweryfikować zastosowanie się do obowiązujących przepisów. Testy te, mające na celu ocenę zużycia paliwa, emisji CO₂ i emisji zanieczyszczeń, są przeprowadzane w laboratoriach i bazują na określonych cyklach jazdy. Dzięki temu są powtarzalne, a ich wyniki możliwe do porównania. Jest to istotne, ponieważ tylko testy laboratoryjne, które są przeprowadzane zgodnie z ustandaryzowaną i powtarzalną procedurą, umożliwiają konsumentom porównanie różnych modeli samochodów.

1 września 2017 r. weszła w życie nowa procedura testowania pojazdów – Worldwide harmonised Light-duty vehicles Test Procedure (WLTP), która stopniowo zastąpi cykl testowy NEDC (New European Driving Cycle).

NEDC (New European Driving Cycle):

to dotychczas stosowany w Europie testowy cykl jazdy wykorzystywany do pomiaru wartości zużycia paliwa oraz emisji CO₂ i zanieczyszczeń dla samochodów osobowych oraz lekkich pojazdów użytkowych. Po raz pierwszy został wprowadzony w 1970 roku i przeprowadzono go w warunkach miejskich. W 1992 roku dodano do niego fazę pozamiejską, a od 1997 r. zaczęto go stosować do pomiaru zużycia paliwa i emisji CO₂. Jednakże elementy składowe tego cyklu nie uwzględniają aktualnych sposobów jazdy i odległości pokonywanych po różnych rodzajach dróg. Średnia prędkość w cyklu NEDS wynosi jedynie 34 km/h, przyspieszenia są małe, a prędkość maksymalna wynosi jedynie 120 km/h.

Procedura WLTP:

WLTP to nowa, światowa zharmonizowana procedura testowa lekkich pojazdów użytkowych, opracowana do mierzenia zużycia paliwa, emisji CO₂ i zanieczyszczeń dla samochodów osobowych i lekkich pojazdów dostawczych. Nowe reguły mają zapewnić konsumentom bardziej miarodajne dane, lepiej odzwierciedlające codzienne warunki użytkowania pojazdu.

Procedurę WLTP charakteryzuje bardziej dynamiczny profil jazdy ze znaczącym przyspieszeniem. Maksymalna prędkość wzrosła ze 120 do 131,3 km/h, średnia prędkość wynosi 46,5 km/h, całkowity czas cyklu wynosi 30 minut, czyli o 10 minut więcej niż dotychczas stosowany cykl NEDC. Dystans został podwojony z 11 do 23,25 km. Test WLTP składa się z czterech części, zależnych od maksymalnej prędkości: mała (do 56,5 km/h), średnia (do 76,6 km/h), duża (do 97,4 km/h), bardzo duża (131,3 km/h). Te części cyklu symulują jazdę miejską, podmiejską po drogach innych niż miejskie oraz autostradach. Procedura uwzględnia również wszystkie opcjonalne elementy pojazdów, wpływające na aerodynamikę, opory toczenia oraz masę pojazdu, które zmieniają wartość CO₂ charakterystyczną dla danego pojazdu.

Porównanie WLTP z NEDC

 
NEDC
WLTP
Czas cyklu
20 minut
30 minut
Odległość
11 km
23,25 km
Maksymalna prędkość
120 km/h
131,3 km/h
Średnia prędkość
34 km/h
46,5 km/h
Fazy jazdy
2 fazy
4 bardziej dynamiczne fazy
Wpływ dodatkowego wyposażenia
Nieuwzględniony
Dodatkowe funkcje (różne w zależności od samochodu) są uwzględnione
Zmiana biegów
Stały punkt zmiany biegów
Różne punkty zmiany biegów dla każdego pojazdu
Czas zatrzymania
24%
12,5%

Przejście z NEDC na WLTP

Procedura WLTP stopniowo zastąpi procedurę NEDC. WLTP stosuje się w przypadku nowych samochodów osobowych wyprodukowanych od dnia 1 września 2017 r. oraz do nowych samochodów osobowych zarejestrowanych po pierwszym września 2018 r. i jest obowiązkowa we wszystkich krajach członkowskich Unii Europejskiej.
Do końca 2020 r. zarówno zużycie paliwa, jak i emisja CO₂ ocenione w procedurze WLTP i NEDC będą dostępne w dokumentach pojazdu. Niestety wyniki NEDC będą wykorzystane do oceny średnich emisji samochodów zarejestrowanych w UE do 2020 r. Ponadto niektóre kraje mogą dalej wykorzystywać te dane do celów podatkowych. Od 2021 r. dane WLTP będą jedynymi wartościami stosowanymi do mierzenia zużycia paliwa i emisji CO₂ dla wszystkich samochodów. Samochody używane nie będą objęte tą zmianą i zachowają swoje wartości certyfikowane przez procedurę NEDC.

Zużycie dróg i emisja spalin samochodów osobowych

Nowa procedura WMTP jest bardziej reprezentatywna dla obecnego sposobu jazdy kierowców niż procedura NEDC, niestety nie może uwzględnić wszystkich prawdopodobnych przypadków, w tym stylu jazdy, który jest indywidualny dla każdego kierowcy. W związku z tym nadal będzie istniała różnica między emisją i zużyciem mierzonym w warunkach laboratoryjnych a wynikami podczas realnego używania pojazdu. Wielkość tej różnicy będzie zależała od takich czynników, jak: sposób jazdy, używanie systemów pokładowych (na przykład klimatyzacji), warunków ruchu drogowego, warunków pogodowych, które są różne w zależności od regionu geograficznego, oraz od samego kierowcy. Ze względu na te różnice jedynie standaryzowany test laboratoryjny pozwala otrzymać wartości, za pomocą których można w sposób wiarygodny porównać różne modele pojazdów.

RDE (Real Driving Emissions): test koncentrujący się na weryfikacji emisji w ruchu drogowym

Test RDE sprawdza, czy samochody utrzymują niskie poziomy emisji również w rzeczywistych warunkach drogowych. Test RDE nie zastępuje, ale uzupełnia test laboratoryjny WLTP. Podczas testu RDA samochód porusza się po drogach w bardzo różnych warunkach. Te warunki uwzględniają różnice wysokości i temperatury, dodatkowe ładunki, wzniesienia i spadki drogi, drogi miejskie (mała prędkość), drogi wiejskie (średnia prędkość), autostrady (duża prędkość).

Aby zmierzyć emisję zanieczyszczeń podczas jazdy, pasażerowie samochodu są wyposażeni w przenośne urządzenia pomiarowe (PEMS), które monitorują poziom głównych zanieczyszczeń emitowanych przez pojazd w sposób ciągły, w czasie rzeczywistym. PEMS to technologicznie złożone urządzenia, które integrują zaawansowane analizatory gazów, mierniki przepływu gazów spalinowych, stację pogodową, GPS oraz połączenie sieciowe. Zebrane dane są analizowane, aby zweryfikować, czy warunki graniczne trasy RDE zostały spełnione oraz czy normy emisji mieszczą się w limitach określonych w rozporządzeniu.

Limity, których nie można przekraczać, są określone jako te, które wynikają z testu laboratoryjnego (WLTP), zwielokrotnione przez wpływające na nie czynniki. Współczynniki zgodności uwzględniają margines błędu oprzyrządowania, który nie jest tożsamy z poziomem dokładności i powtarzalności w teście laboratoryjnym.

Test RDA obowiązuje od 1 września 2017 r. dla nowych modeli samochodów osobowych oraz dla wszystkich samochodów osobowych zarejestrowanych od 1 września 2019 r. w przypadku NOx, przy współczynniku zgodności wynoszącym 2,1. Z drugiej strony, w przypadku weryfikacji liczby cząstek stałych (PN), współczynnik zgodności wynosi 1,5 i odnosi się do wszystkich samochodów osobowych zarejestrowanych od 1 września 2018 r.

Co się zmienia dla klientów?

Nowa procedura WLTP zapewni bardziej realne kryteria przy porównaniu zużycia paliwa i emisji CO₂ różnych modeli pojazdów, ponieważ została stworzona tak, aby lepiej odzwierciedlała rzeczywisty sposób i warunki jazdy, specyfikę techniczną poszczególnych modeli oraz wersji samochodów oraz obecności wyposażenia dodatkowego.

Aby zapewnić przejrzystość i maksymalną transparentność, FCA przedstawi sprzedawcom oraz klientom szczegółowe informacje dotyczące zużycia paliwa i emisji CO₂ dla każdej konfiguracji samochodu, podając minimalne i maksymalne wartości dla poszczególnych modeli.